مصطفی رامشی

بازیگر | کمدین | کارگردان | نویسنده | تهیه‌کننده
مصطفی رامشی متولد ۱۸ آبان ۱۳۶۰ در تهران است و از چهره‌های باسابقه و پرکار تئاتر، به‌ویژه در حوزه تئاتر کمدی و کودک به‌شمار می‌رود. فعالیت هنری خود را از سال ۱۳۷۲ آغاز کرده و بیش از سه دهه حضور مستمر روی صحنه را در کارنامه دارد؛ حضوری که از فرهنگسراها و تئاترهای دهه هفتاد شروع شده و تا امروز ادامه داشته است.

او دارای مدرک لیسانس بازیگری و کارگردانی است و آموزش‌های خود را در کلاس‌های بازیگری تئاتر و بداهه‌گویی، زیر نظر اساتیدی چون محمودرضا طاهری، مهدی مهدی‌آبادی و ولی‌الله برجی، به‌ویژه در فرهنگسرای خاوران، گذرانده است. از همان سال‌های ابتدایی، هم‌زمان در حوزه بازیگری، کارگردانی و حتی بخش‌های فنی مانند نور و صدا فعالیت داشته که نگاه اجرایی چندوجهی او را شکل داده است.

مصطفی رامشی در دهه هفتاد با نمایش‌هایی چون «یک تخت و سه مسافر»، «بیمار روانی» و «غروب یک ستاره» به کارگردانی محمودرضا طاهری در فرهنگسرای خاوران روی صحنه رفت و در همان سال‌ها در تئاتر کودک نیز فعال بود؛ از جمله «سپیده می‌ره به مدرسه»، «بازی با بازی» و «جادوگر شهر گل‌ها». او در ادامه در تئاتر دماوند، تالار هنر، بولینگ عبدو، تئاتر پارس و سالن‌های مختلف تهران، در نمایش‌های متعددی به‌عنوان بازیگر، دستیار کارگردان و گاهی مسئول نور و صدا حضور داشت.

در دهه هشتاد، همکاری‌های گسترده‌ای با کارگردانانی چون اصغر سمسارزاده، پوریا وزیری، مجید جعفری و پیمان صفا داشت و در آثاری مانند «چه خبره اینجا»، «دو خواستگار برای رعنا»، «ترافیک خواستگار»، «کامی کو؟!»، «کافی‌شاپ» و «به تو دختر نمی‌دم» ایفای نقش کرد. برخی از این آثار، از جمله «چه خبره اینجا»، «کامی کو»، «کافی‌شاپ»، «دو خواستگار برای رعنا» و «ترافیک خواستگار» از کارهای محبوب خودش محسوب می‌شوند.

او از سال ۱۳۹۳ تا ۱۴۰۲ در جزیره کیش، در جنگ‌های شبانه و شوهای نمایشی مانند «شادی‌شو»، «شب طلایی» و «پرشین شو» به‌عنوان بازیگر و کارگردان فعالیت مستمر داشت. پس از بازگشت به تهران، در سال‌های اخیر نویسندگی، بازی و کارگردانی نمایش‌هایی چون «تک‌شو»، «پیر پدر» و در حال حاضر «کافه ترانزیت» را در کارنامه دارد.

در تلویزیون نیز سابقهٔ حضور دارد و در آیتم‌های نمایشی برنامه «صبح بخیر ایران» و سریال «خداحافظ بچه» به کارگردانی منوچهر هادی بازی کرده است. فعالیتی در استندآپ کمدی ندارد، اما بداهه‌پردازی بخشی جدانشدنی از اجراهای اوست و برخی آیتم‌های بداهه‌اش، مثل جمله «این مال کیه»، در مقاطعی در فضای مجازی دست‌به‌دست شده است.